Stacks Image 992
ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΜΕ ΤΗ ΖΗΝΑ
Τετάρτη 21/03/2018 Star Channel.

(για την εκπομπή επιλέξτε εδώ )
Stacks Image 996

5 Σημάδια που μαρτυρούν πως θέλεις να έχεις τον έλεγχο!

Συχνά η ανάγκη για αποδοχή, αναγνώριση και ασφάλεια οδηγεί στην τάση για έλεγχο των πραγμάτων. Δημιουργείται, δηλαδή, σταδιακά η πεποίθηση πως «προκειμένου να με αγαπούν, θα πρέπει να είμαι χρήσιμη και για να είμαι χρήσιμη θα πρέπει να μπορώ να κάνω και να κατευθύνω τα πάντα»…συνέχεια

Πρωταρχικό μου μέλημα είναι το χτίσιμο μιας θεραπευτικής σχέσης βασισμένης στην εμπιστοσύνη, τον αμοιβαίο σεβασμό και τον συνεργατικό εμπειρισμό μέσα σε ένα πλαίσιο πιστής τήρησης του κώδικα επαγγελματικής δεοντολογίας των ψυχολόγων και διασφάλισης του απορρήτου των συνεδριών. Η διάρκεια της θεραπείας καθορίζεται από τις ιδιαίτερες ανάγκες του πελάτη και σε άμεση συνεργασία με τον ίδιο.

«Δεν μπορώ να πω με σιγουριά ότι τα πράγματα θα διορθωθούν αν αλλάξουν. Είμαι σίγουρος όμως ότι για να διορθωθούν, πρέπει να αλλάξουν.»

Georg Christoph Lichtenberg

Stacks Image 990



  • Ο Δεκάλογος του Καλού Ύπνου για το Μωράκι σας και όχι μόνο!
    Σχεδόν κάθε γονιός, κάποια στιγμή στη ζωή του, έχει έρθει αντιμέτωπος με το αγγελούδι του το οποίο αρνείται να πάει στο κρεβάτι του, παρακαλάει να κοιμηθεί στο δωμάτιο των γονέων του ή ξυπνά συνεχώς κατά τη διάρκεια της νύχτας καλώντας με αναφιλητά τον μπαμπά ή τη μαμά να το πάρουν αγκαλιά. Μάλιστα, ανάλογα με την ηλικία του παιδιού τα περιστατικά αυτά συμβαίνουν συχνότερα ή σε πιο αραιή βάση.

    Πιο συγκεκριμένα, στα νεογέννητα ο ύπνος κρατάει περίπου 3-4 ώρες μεταξύ των οποίων μεσολαβούν διαστήματα μιας με μιάμισης ώρας, οπότε και το βρέφος μένει ξύπνιο. Καθώς περνούν οι μήνες, αρχίζει να κοιμάται λίγο περισσότερο κατά τη διάρκεια της νύχτας και κλείνοντας τον πρώτο χρόνο ζωής το μέσο παιδί κοιμάται για περίπου 14 ώρες συνολικά ημερησίως. Σταδιακά, τα παιδιά εγκαταλείπουν τη συνήθεια του ύπνου κατά τη διάρκεια της ημέρας, ενώ σταθεροποιείται πιο πολύ η διάρκεια του βραδινού τους ύπνου.

    Χρήσιμες συμβουλές για έναν καλό και ήρεμο ύπνο στα παιδιά βρεφικής και προσχολικής ηλικίας:

    1. Προσπαθήστε να μην κρατήσετε το μωρό σας πάνω από τους 8 πρώτους μήνες στο δωμάτιό σας. Αν και αρχικά η «συγκατοίκηση» είναι πιο πρακτική όσον αφορά στο τάισμα και την αλλαγή της πάνας, στη συνέχεια πολλοί γονείς ανησυχούν υπερβολικά για το μωρό με αποτέλεσμα να παρακολουθούν συνεχώς τον ύπνο του, αν αναπνέει, αν βγάζει κάποιον ήχο κλπ ή ακόμη και να φοβούνται μήπως το ξυπνήσουν με κάποια δική τους κίνηση ή θόρυβο. Άλλες φορές πάλι, αν ταϊζετε το μωρό με το που ξυπνάει, τότε οι πιθανότητες να αυξήσει το διάστημα μεταξύ των γευμάτων του όλο και μειώνονται

    2. Εξασφαλίστε ένα ήσυχο και ευχάριστο περιβάλλον για τον ύπνο του μωρού σας. Ωστόσο, μην αποζητάτε την απόλυτη ησυχία γιατί τότε το μωρό θα ξυπνά με τον παραμικρό θόρυβο. Επίσης, καλό είναι να μη ζεσταίνετε υπερβολικά το δωμάτιό του γιατί φαίνεται πως οι πιο χαμηλές θερμοκρασίες βοηθούν τα νεογέννητα να ηρεμήσουν

    3. Καλό είναι να βάζετε το μωρό στην κούνια πριν το πάρει ο ύπνος γιατί έτσι δε θα ανησυχήσει εάν ξυπνήσει και δεν βρίσκεται στην αγκαλιά σας. Εκτός αυτού, είναι αρκετά βοηθητικό να μην το αγκαλιάζετε ιδιαίτερα έντονα πριν κοιμηθεί, ώστε όταν φύγετε να μην καταλάβει πολύ τη διαφορά

    4. Φτιάξτε μια ρουτίνα ύπνου για το μικρό σας. Όταν το παιδί ξέρει ποιο πρόγραμμα ακολουθούμε κάθε φορά πριν τον ύπνο, νιώθει μεγαλύτερη ασφάλεια αλλά και ότι όταν πάει στο κρεβάτι του είναι ώρα για ύπνο και όχι για παιχνίδι ή πείσματα. Συχνά, αρκετά βοηθητικά είναι και κάποια αντικείμενα, όπως ένα αγαπημένο κουκλάκι, μια κουβερτούλα ή ένα ρούχο με τη μυρωδιά της μαμάς. Όλοι αυτοί οι «σύντροφοι» στον ύπνο κάνουν το παιδί να μην αισθάνεται μόνο του

    5. Καθώς το παιδί μεγαλώνει, συμφωνήστε από πριν πόση ώρα θα μείνετε κοντά του πριν κοιμηθεί. Π.χ. «θα διαβάσουμε δύο παραμύθια και η μαμά θα πάει και εκείνη να κοιμηθεί γιατί είναι κουρασμένη». Εκτός από το παιδί δεν είναι λίγοι και οι γονείς που βλέποντας τις αντιδράσεις του βιώνουν ενοχές που «το εγκαταλείπουν ενώ αντέχουν λίγο ακόμα ξύπνιοι». Είναι σημαντικό να θυμάστε πως στο θέμα του ύπνου χρειάζονται όρια γιατί αν το παιδί νιώθει το γονιό συνεχώς διαθέσιμο, το πιο πιθανό είναι να σκαρφίζεται λόγους για να τον κρατάει στο δωμάτιό του όλο και περισσότερο. Εάν νιώθετε ότι σας είναι ιδιαίτερα δύσκολο κάτι τέτοιο, αναθέστε στον/στην σύντροφό σας να βάλει το παιδί για ύπνο

    6. Πολλά παιδιά αρνούνται να πάνε για ύπνο την ώρα που τους έχει οριστεί. Αρχικά, δεχτείτε τη δική του επιθυμία και σταδιακά αρχίστε να μεταφέρετε 10 – 15΄ νωρίτερα την ώρα του ύπνου για μερικές βδομάδες. Έτσι, θα μπορέσει να προσαρμοστεί σταδιακά στα νέα δεδομένα και θα αποφύγετε τους μεγάλους καβγάδες για το πότε θα πάει στο κρεβάτι του. Μάλιστα, είναι χρήσιμο να
    προειδοποιείτε το παιδί σας ότι πλησιάζει η ώρα για ύπνο (π.χ. «Ελένη σε 10΄ θα πας στο κρεβάτι σου»). Εάν διακόπτεται απότομα η όποια δραστηριότητά τους (π.χ. παιχνίδι, τηλεόραση) είναι πιο πιθανό να εκδηλώσουν άρνηση για την ώρα του ύπνου

    7.
    Δημιουργήστε ευχάριστες συνθήκες για τον ύπνο του μικρού σας. Μπορεί να επιλέξετε ένα μικρό φωτάκι ή ένα CD με παραμύθια για να κρατούν συντροφιά στο παιδάκι μου δυσκολεύεται να κοιμηθεί μόνο του ή να διαλέξετε μαζί με το παιδί σας σεντόνια με τον αγαπημένο του ήρωα

    8.
    Αποφύγετε να συνδέσετε τον ύπνο με την τιμωρία (π.χ. «Δεν ήταν καλή η συμπεριφορά σου. Γρήγορα για ύπνο!»)

    9. Εάν το παιδί σας προσπαθεί συνέχεια να βγαίνει από το δωμάτιό του
    κάντε υπομονή και με σταθερότητα ξαναβάλτε το στο κρεβάτι όσες φορές χρειαστεί. Πρέπει να καταλάβει ότι δεν έχει περιθώρια να περάσει το βράδυ του στο σαλόνι ή στην κρεβατοκάμαρά σας

    10. Ακόμα και αν το παιδί σας δεν θέλει να κοιμηθεί είναι σημαντικό να του εξηγήσετε ότι
    την συγκεκριμένη ώρα θα πρέπει να μείνει στο κρεβάτι του έστω και ξύπνιο. Αφήστε το να χαλαρώσει με κάποιο αγαπημένο του παιχνίδι αγκαλιά

    Το θέμα του ύπνου είναι κάτι που αργά ή γρήγορα θα απασχολήσει τον κάθε γονιό. Ωστόσο, με λίγη ψυχραιμία και πάνω απ’ όλα επιμονή είναι ένα θέμα που μπορεί να επιλυθεί σχετικά γρήγορα και με μόνιμα αποτελέσματα.

  • Αθλητισμός: χαρά ή καταπίεση;
    Στην εποχή μας, οι προπονητές κάνουν μεγάλες προσπάθειες και χρησιμοποιούν ποικίλους τρόπους προκειμένου να βελτιώσουν τις φυσικές και φυσιολογικές λειτουργίες των αθλητών, αλλά από την άλλη μεριά δίνουν ελάχιστη έμφαση και σημασία στην αξιοποίηση των ψυχοπνευματικών δυνάμεων των αθλητών, ώστε να επιτύχουν τις υψηλότερες επιδόσεις. Ωστόσο, είναι γνωστό πως η απόδοση στον αθλητισμό δεν εξαρτάται μόνο από τη σωματική άσκηση, αλλά και την άσκηση τόσο της ψυχής όσο και του μυαλού του αθλητή, όπως άλλωστε αιώνες πριν τόνιζαν και οι πρόγονοί μας.

    Αναμφίβολα, ενώ τα παιδιά στην αρχή της ενασχόλησής τους με τον αθλητισμό ασχολούνται λόγω της ευχαρίστησης που αντλούν από αυτόν, στη συνέχεια τα πράγματα αλλάζουν. Αυτό γιατί οι επιδόσεις τους αρχίζουν να επηρεάζονται από οικονομικά και κοινωνικά κίνητρα και σκοπούς. Πιο συγκεκριμένα:

    • Ο συναγωνισμός και οι απαιτήσεις αυξάνουν

    • Τα προπονητικά προγράμματα χαρακτηρίζονται από εντατικούς ρυθμούς, υπερβολική ένταση και μεγάλη διάρκεια.

    • Ο τρόπος ανίχνευσης ταλέντων συστηματοποιείται, με αποτέλεσμα την αύξηση των απαιτήσεων και του συναγωνισμού, αλλά και τη δημιουργία συναισθηματικών συγκρούσεων από πολύ μικρή ηλικία.

    • Ο νέος αθλητής δέχεται πιέσεις από προπονητές, συλλόγους, παράγοντες, ακόμα και από τους γονείς.

    • Η εξασφάλιση μιας θέσης στην ομάδα ή οι προσπάθεια επιτυχίας σε αγώνες με στόχο την διευκόλυνση της εισόδου στα Τμήματα Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού, αυξάνουν ολοένα και περισσότερο το στρες και την τελειομανία, από πλευράς αθλητού.

    Είναι γεγονός πως στρες έχουν όλοι οι αθλητές, ακόμα και οι πλέον ικανοί, ενώ η αντικειμενική δυσκολία επίτευξης του εκάστοτε στόχου και η δυνατότητα πραγματοποίησης του είναι δύο από τους βασικούς παράγοντες που το επιτείνουν. Μερικές ακόμα αιτίες στρες είναι ο φόβος για έναν «δυνατό» αντίπαλο, η πιθανότητα πρόκλησης σοβαρού τραυματισμού και η μη επαρκής προετοιμασία. Χαρακτηριστικά, το στρες αυξάνει πριν τους αγώνες ή σε περίπτωση αποτυχίας του αθλητή, ενώ αντίστοιχα μειώνεται σε περιπτώσεις επιτυχίας.

    Το αίσθημα του φόβου για αποτυχία, με τη σειρά του, οδηγεί τους αθλητές σε λάθη, μείωση της απόδοσής τους και σε ανάπτυξη αρνητικών συναισθημάτων για αυτό που κάνουν. Στην ανησυχία των αθλητών γρήγορα έρχεται να προστεθεί και εκείνη των γονέων τους, οι οποίοι αναπτύσσουν υπέρμετρες φιλοδοξίες, ασκούν έντονη πίεση, ακόμα και κριτική σε περιπτώσεις μη ικανοποιητικής απόδοσης.

    Δυστυχώς, αρκετοί από τους τελειομανείς αθλητές οι οποίοι απογοητεύονται υπερβολικά από τα λάθη τους, χάνουν το κίνητρο για άθληση και συμμετοχή σε αγώνες. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με τη χαμηλή αυτοπεποίθηση, τις αρνητικές σκέψεις για επικείμενα λάθη και την πίεση από το κοινωνικό και οικογενειακό περιβάλλον, δημιουργούν στρες και όχι σπάνια οδηγούν στην εγκατάλειψη του αθλητισμού. Χαρακτηριστικά, οι τελειομανείς αθλητές δεν «συνέρχονται» εύκολα μετά από λάθη που κάνουν κατά τη διάρκεια του αγώνα. Αυτό που φαίνεται να βοηθάει είναι τα «προσωπικά στάνταρτς» τα οποία σχετίζονται με μια γενική τάση προς επιτυχία και με όνειρα για τέλεια εκτέλεση πριν τον αγώνα.

    Στην εποχή μας, λοιπόν, κάθε αθλούμενος και ειδικά κάθε ταλαντούχος αθλούμενος, δεν περιορίζεται απλά και μόνο στη χαρά και ικανοποίηση που του προσφέρει το άθλημά του, αλλά μπαίνει στην πρόκληση του πρωταθλητισμού. Ωστόσο, καθώς η εξασφάλιση μιας «καλής θέσης» προκαλεί αυξανόμενα επίπεδα στρες, δημιουργείται έντονα ο κίνδυνος εμφάνισης σοβαρών προβλημάτων σωματικής αλλά και ψυχικής υγείας. Επομένως, απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή και προστασία, κυρίως των νέων αθλητών, από τους γονείς τους.

    Μερικές συμβουλές:

    • Τα παιδιά θα είναι καλό να ενθαρρύνονται να συμμετέχουν σε αθλήματα ανάλογα των σωματικών διαστάσεων και ικανοτήτων τους.

    • Το πρόγραμμα άθλησης θα πρέπει να είναι ευέλικτο.

    • Οι ασχολούμενοι με μικρά παιδιά προπονητές καλό θα είναι να λαμβάνουν υπόψη τους διαφορετικούς ρυθμούς στην ανάπτυξη.

    • Απαιτείται τόνωση της αυτοπεποίθησης του αθλητή και ευαισθησία προς τις ανασφάλειές του.

    • Οι προσδοκίες των γονέων δεν θα πρέπει να γίνονται προσδοκίες των παιδιών.

    • Τόσο οι γονείς όσο και οι προπονητές θα πρέπει να προσέχουν αρκετά προκειμένου να εντοπίσουν τυχόν σημάδια συναισθηματικής διαταραχής στα παιδιά (προβλήματα ύπνου, διατροφής, διάθεσης).

    • Η καλή επικοινωνία προπονητή – γονέα κρίνεται απαραίτητη.

    • Καλό είναι η πετυχημένη απόδοση να μην ταυτίζεται με τη νίκη, αλλά να τίθενται πολλαπλοί στόχοι.

    Η ενασχόληση με τον αθλητισμό θα πρέπει να είναι πηγή χαράς καθώς και πνευματικής και σωματικής υγείας για τον αθλητή και όχι πρόξενος άγχους και καταπίεσης!

  • Οδηγός Αισιοδοξίας
    Τα γεγονότα που βιώνει το τελευταίο διάστημα η χώρα μας θα έλεγε κανείς πως μόνο σε αισιόδοξες σκέψεις δε θα μπορούσαν να οδηγήσουν. Ωστόσο, αισιοδοξία δε σημαίνει "είμαι αποκομμένος από την πραγματικότητα", αγνοώντας τις δυσκολίες και τα εμπόδια, φερόμενος ανέμελα και αδιάφορα. Αισιοδοξία σημαίνει πως συνεχίζω να ελπίζω, αντιμετωπίζοντας την κάθε μέρα με χαμόγελο και πίστη σε μια καλύτερη έκβαση των πραγμάτων!

    Σίγουρα, οι θετικές σκέψεις δεν είναι αρκετές από μόνες τους. Δεν έχει νόημα, δηλαδή, να επαναλαμβάνω μέσα μου πως "δεν θα συμβεί τίποτα κακό", γιατί έτσι είναι σαν να φτιάχνω έναν μη ρεαλιστικό κόσμο, προκειμένου να προστατευτώ προσωρινά μέσα σε αυτόν. Το σημαντικό είναι να αποδέχομαι την πραγματικότητα, δίχως όμως να αποκαρδιώνομαι. Να μην περιμένω τα πράγματα να διορθωθούν από μόνα τους, αλλά να αναλαμβάνω δράση, εντοπίζοντας τα σημεία στα οποία μπορώ να ασκήσω έλεγχο και επιρροή.

    Δημιουργώντας μια εργαλειοθήκη αισιοδοξίας...

    1.
    Αναγνώρισε τόσο τα καλά, όσο και τα άσχημα στη ζωή σου και εξέτασε με ποιόν τρόπο σε επηρεάζει το καθένα από αυτά. Αισιοδοξία δε σημαίνει ότι θα πρέπει να νιώθεις συνεχώς ευεξία και χαρά. Μάλιστα, σε περίπτωση που προσπαθήσεις να καταπιέσεις τα αρνητικά σου συναισθήματα, εν όψει ενός τραυματικού γεγονότος, μπορεί να προκαλέσεις βλάβες στην σωματική και ψυχική σου υγεία. Δέξου ως φυσιολογικά τόσο τα θετικά, όσο και τα αρνητικά συναισθήματα

    2.
    Γράψε θετικές δηλώσεις που θα σου υπενθυμίζουν τους στόχους σου και τοποθέτησέ τες σε εμφανή σημεία. Επέλεξε μηνύματα, όπως: "Με προσπάθεια, όλα μπορούν να επιτευχθούν", "Δεν καθορίζομαι από τις καταστάσεις. Εγώ καθορίζω τις καταστάσεις", "Αυτό που μπορώ να ελέγξω είναι η στάση μου απέναντι στη ζωή", "Πάντα υπάρχει επιλογή"...

    3.
    Προσπάθησε να αποφύγεις τις συγκρίσεις με τους γύρω σου. Πάντα θα υπάρχει κάποιος σε καλύτερη κατάσταση από εσένα, όπως αντίστοιχα θα υπάρχει και κάποιος σε χειρότερη. Όσο μειώνεις τον εαυτό σου έναντι των άλλων, τόσο αυξάνεις την πιθανότητα να βιώσεις άγχος και καταθλιπτικά συναισθήματα

    4.
    Εντόπισε τους τομείς που επιθυμείς να αλλάξεις στη ζωή σου και δούλεψε πάνω σε αυτό. Η απαισιοδοξία συνήθως πηγάζει από το αίσθημα της αβοηθητότητας και της έλλειψης ελέγχου. Αλλάζοντας τις δυσλειτουργικές καταστάσεις στη ζωή σου, θα ανακτήσεις την πίστη στον εαυτό και τις δυνάμεις σου

    5.
    Συνέχισε να χαμογελάς. Αντιμετωπίζοντας τη μέρα με χαμόγελο θα νιώσεις μεγαλύτερη χαρά και περισσότερη δύναμη

    6.
    Θυμήσου ότι τα θετικά στη ζωή δεν είναι αυτονόητα. Σκέψου πώς θα ήταν η ζωή σου δίχως κάτι που αγαπάς ή έχεις ήδη κατακτήσει και νιώσε ευγνωμοσύνη για αυτό. Επικεντρώσου σε κάτι συγκεκριμένο. Θυμήσου ποιες συνθήκες σου επέτρεψαν να το αποκτήσεις. Αναλογίσου πόσα εμπόδια χρειάστηκε να αντιμετωπίσεις, καθώς και τι θα μπορούσε να μην είχε πάει καλά. Φαντάσου πως θα ήταν η ζωή σου δίχως αυτό και κατ' επέκτασιν σε πόσες άλλες θετικές καταστάσεις σε οδήγησε η απόκτηση αυτή με τη σειρά της. Τώρα, φέρε στο μυαλό σου τα θετικά συναισθήματα που αποκόμισες από την κατάσταση αυτή και αποτύπωσε μέσα σου την ευεξία που σου προκαλούν

    7.
    Πέτα μακριά τα "αρνητικά γυαλιά". Ακόμα και στην πιο δύσκολη κατάσταση, προσπάθησε να βρεις το θετικό στοιχείο που τη συνοδεύει. Φέρε στη μνήμη σου 3 καταστάσεις κατά τις οποίες τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν όπως ήθελες αρχικά. Τώρα προσπάθησε να εντοπίσεις τι κέρδισες μέσα από αυτές

    8.
    Αφιέρωσε χρόνο σε δραστηριότητες που σου τονώνουν τη διάθεση. Επέλεξε μια βόλτα με φίλους ή ασχολήσου με μια δημιουργική για σένα δραστηριότητα. Σε περιόδους έντασης και άγχους καλό θα ήταν να μένεις μακριά από απαισιόδοξα άτομα, τα οποία αναμασούν το πρόβλημα που τα απασχολεί, δίχως όμως να αναζητούν πρακτικές λύσεις

    9.
    Διατήρησε την ψυχραιμία σου. Ακόμα και στα πιο δύσκολα το σίγουρο είναι πως ο πανικός είναι κακός σύμβουλος

    10.
    Συνειδητοποίησε ότι η αισιόδοξη στάση ζωής αποτελεί έναν κύκλο. Όσο περισσότερο υιοθετείς έναν αισιόδοξο τρόπο σκέψης και δράσης, τόσο πιο εύκολα θα διατηρείς την αισιοδοξία σου στις πραγματικά δύσκολες και άγνωστες καταστάσεις

    Θυμήσου πως η αισιοδοξία σε γεμίζει ενέργεια, αυτοπεποίθηση και ευτυχία, φέρνοντάς σε πιο κοντά στην υλοποίηση των στόχων σου!

    "Ένας αισιόδοξος βλέπει μια ευκαιρία σε κάθε καταστροφή. Ένας απαισιόδοξος βλέπει μια καταστροφή σε κάθε ευκαιρία." (Ουίνστον Τσώρτσιλ)




Νιώθεις στρεσαρισμένος όταν….έχεις εξετάσεις….είσαι στη δουλειά….μετακομίζεις….αλλάζεις επάγγελμα….έρχεται ο λογαριασμός της κάρτας σου….αλλάζεις σχολείο….κάποιος σου αλλάζει το πρόγραμμα….πρόκειται να παντρευτείς….πρόκειται να αποκτήσεις παιδί….βγαίνεις πρώτο ραντεβού….κάνεις sex….ψάχνεις δώρο για τον αγαπημένο / -η σου….προσπαθείς να οργανώσεις τις διακοπές σου;
Νιώθεις στρεσαρισμένος όταν….δεν υπάρχει κάποιος ιδιαίτερος λόγος, αλλά ε! Να μην ξεχνιόμαστε κιόλας!

Εάν απάντησες ΝΑΙ έστω και σε ένα από τα παραπάνω, τότε κάνε Like
εδώ!!!
Αν όχι, μάλλον θα πρέπει να αρχίσεις να ανησυχείς! Κάτι δεν πάει καλά with you mister!!!

Stacks Image 1011
Close